 |
| DESCARREGAR |
Alberto Lema milita na impureza,
no centro dun lugar que non é España.
Un lugar onde unha perna tapa a outra. E para vir
a xunta min. E que me dixo teu pai. A orquestra toca
ao fondo música popular e, sen esconcentrarse,
Lema escribe como un poeta clásico. Porque
tivo o bo gusto de elixir a vangarda para a vida.
Miguel Mosquera resumiuno nunha imaxe afi ada: ‘épica
da experiencia’. Estou de acordo.
(María do Cebreiro) |
|